Dictatorship and fascism

 Dictatorship and fascism are both forms of authoritarian governance, but they have distinct characteristics and ideologies. Here are the basic differences between the two:

1. Nature of Power:

   • Dictatorship: In a dictatorship, power is concentrated in the hands of a single individual or a small group of individuals. The dictator or ruling elite exercise absolute authority over the government and the state.
   • Fascism: Fascism also involves a centralized and authoritarian form of government, but it is typically characterized by the dominance of a single leader who embodies the nation and its ideology. The leader often exerts charismatic authority and is supported by a political party or movement.

2. Ideology:

   • Dictatorship: Dictatorships may arise from various ideological or pragmatic reasons and may not necessarily be rooted in a specific political ideology. The dictator's rule may be based on personal ambition, military power, or the need to maintain order.
   • Fascism: Fascism is a specific ideology that emphasizes nationalism, authoritarianism, and often, a racial or ethnic hierarchy. It glorifies the state, promotes militarism, and seeks to mobilize society under a single leader or party to achieve national regeneration or supremacy.

3. Role of the State:

   • Dictatorship: While dictatorships may involve varying degrees of state control over society and the economy, they may not always seek to impose a comprehensive ideological agenda. The primary focus is often on maintaining political stability and control.
   • Fascism: Fascist regimes tend to exert extensive control over all aspects of society, including the economy, culture, education, and the media. The state becomes highly interventionist, using propaganda and censorship to promote the regime's ideology and suppress dissent.

4. Relation to Democracy:

   • Dictatorship: Dictatorships typically emerge through the overthrow of democratic institutions or the suspension of democratic processes. They are characterized by the absence of free and fair elections, limited civil liberties, and the suppression of opposition.
   • Fascism: Fascist movements may initially gain power through democratic means but often seek to undermine or dismantle democratic institutions once in power. They reject liberal democracy and pluralism in favor of a totalitarian state that subordinates individual rights to the interests of the nation and its leader.

In summary, while both dictatorship and fascism involve authoritarian rule, fascism is a specific ideological form of authoritarianism characterized by nationalism, militarism, and totalitarian control, whereas dictatorship may manifest in various forms and may not necessarily be rooted in a specific ideology.

Blake Snyder's "15 beats"

 Blake Snyder's '15 beats' 

బ్లేక్ స్నైడర్ 15 బీట్స  ఆధునికంగా కనిపించవచ్చుగానీ దీనికి మన ప్రబంధాల్లో ఒక ప్రమాణం వుంది. అష్టాదశ వర్ణనలు వుంటేగానీ ప్రబంధానికి కావ్య గౌరవం దక్కదు అనే మాట ఒకటుంది. 

అష్టాదశ వర్ణనలు అంటే పద్దెనిమిది రకాల వర్ణనలు. 

ఇవి తెలుగు సాహిత్యంలో, ముఖ్యంగా ప్రబంధాలలో, కవితా సౌందర్యాన్ని పెంచడానికి ఉపయోగించే వర్ణనలు. 

అష్టాదశ వర్ణనలు:

1. 1. నగర వర్ణన:

   నగరం యొక్క అందం, విశాలత్వం, భవనాలు, వీధులు మొదలైన వాటి వర్ణన.
2. 
   
3. 2. సముద్ర వర్ణన:

   సముద్రం యొక్క విశాలత, అలలు, కెరటాలు, తీరం మొదలైన వాటి వర్ణన.
4. 
   
5. 3. శైల వర్ణన:

   పర్వతం యొక్క ఎత్తు, బలం, ప్రకృతి దృశ్యాలు మొదలైన వాటి వర్ణన.
6. 
   
4. ఋతు వర్ణన:
ప్రతి ఋతువులోని ప్రకృతిలో మార్పులు, అందం. ఉదాహరణకు, వసంత ఋతువులో పూల పరిమళాలు, పక్షుల కిలకిలారావాలు మొదలైనవి.


5. చంద్రోదయ వర్ణన:
చంద్రుడు ఉదయించే సమయం, దాని వెలుగు, చుట్టూ ఉన్న ప్రకృతిలో మార్పులు.


6. సూర్యోదయ వర్ణన:
సూర్యుడు ఉదయించే సమయం, దాని కాంతి, చుట్టూ ఉన్న ప్రకృతిలో మార్పులు.


7. ఉద్యాన వర్ణన:
తోట, దానిలోని మొక్కలు, పూలు, పక్షులు, సెలయేళ్లు మొదలైన వాటి వర్ణన.


8. సలిల క్రీడ వర్ణన:
నీటిలో ఆడుకోవడం, నీటిలో వినోదం, జలక్రీడలు.


9. మధుపాన వర్ణన:
మద్యపానం సేవించే సమయం, దాని రుచి, త్రాగే విధానం మొదలైన వాటి వర్ణన.


10. రతోత్సవ వర్ణన:
స్త్రీ పురుషుల శృంగార క్రీడలు.


11. విప్రలంభ వర్ణన:
విరహం, వియోగం, విరహంలో ఉన్నవారి భావోద్వేగాలు.


12. వివాహ వర్ణన:
వివాహ వేడుక, పెళ్లిలో జరిగే కార్యక్రమాలు, వధూవరుల అలంకరణ, మొదలైన వాటి వర్ణన.


13. కుమారోదయ వర్ణన:
కుమారుడు పుట్టినప్పుడు జరిగే వేడుక, పిల్లవాడిని చూసి కలిగే సంతోషం, మొదలైనవి.


14. నీతి వర్ణన:
మంచి, చెడుల గురించి, నీతి సూత్రాల గురించి.


15. యాత్ర వర్ణన:
ప్రయాణం, తీర్థయాత్రలు మొదలైన వాటిలో కనిపించే దృశ్యాలు, అనుభవాలు.


16. యుద్ధ వర్ణన:
యుద్ధం, యుద్ధంలో జరిగే పోరాటం, సైనికుల పరాక్రమం.


17. ద్యూత వర్ణన:
జూదం, జూదంలో కలిగే నష్టాలు, లాభాలు.


18. రాజు వర్ణన:
రాజు యొక్క అధికారం, న్యాయం, పాలన. 

ఇవి కాకుండా కొన్ని ఇతర వర్ణనలను కూడా అష్టాదశ వర్ణనలలో చేరుస్తారు, ఉదాహరణకు "పుత్రోదయ వర్ణన", "మదన వర్ణన" మొదలైనవి. 

Blake Snyder's "15 beats" refer to the key structural points in his screenwriting method outlined in his book "Save the Cat! The Last Book on Screenwriting You'll Ever Need." Here they are:

1. Opening Image

2. Theme Stated

3. Set-Up

4. Catalyst

5. Debate

6. Break into Two

7. B Story

8. Fun and Games

9. Midpoint

10. Bad Guys Close In

11. All Is Lost

12. Dark Night of the Soul

13. Break into Three

14. Finale

15. Final Image

1. Opening Image: The first image or scene of the screenplay that sets the tone and introduces the audience to the world of the story.

2. Theme Stated: A statement or hint of the theme of the story, often delivered through dialogue or imagery, but not explicitly.

3. Set-Up: Introduces the main characters, their relationships, and the status quo of their lives before the central conflict arises.

4. Catalyst: The incident or event that disrupts the status quo and sets the main story in motion.

5. Debate: The protagonist's reaction to the catalyst, often involving internal conflict or hesitation about taking action.

6. Break into Two: The protagonist makes a clear decision to pursue a specific goal or course of action, leading to the second act of the story.

7. B Story: The secondary plotline or character arc that runs parallel to the main story and provides additional depth or context.

8. Fun and Games: The main portion of the second act where the protagonist faces challenges, obstacles, and conflicts while pursuing their goal, often with a sense of excitement or adventure.

9. Midpoint: A significant turning point in the story where the protagonist's initial plan fails, and they must adapt or change their approach.

10. Bad Guys Close In: The antagonist or opposing forces intensify their efforts to thwart the protagonist, increasing the stakes and tension.

11. All Is Lost: The lowest point for the protagonist, where they face a major setback or crisis, and all seems lost.

12. Dark Night of the Soul: A moment of reflection and despair for the protagonist, where they must confront their inner demons or flaws.

13. Break into Three: The protagonist finds renewed determination or insight, leading to a new plan or approach for the final act.

14. Finale: The climax of the story, where the protagonist confronts the antagonist or central conflict and resolves the main plotline.

15. Final Image: The closing image or scene that reflects the protagonist's transformation or the overall theme of the story, providing a sense of closure.

Is George Orwell an anti-communist?

 Is George Orwell an anti-communist?

George Orwell, the author of renowned works such as "Animal Farm" and "1984," is often perceived as critical of totalitarianism and authoritarianism, including the Soviet Union under Stalinism. While he was indeed critical of the Soviet regime, it's important to understand his perspective in context.

Orwell's experiences fighting in the Spanish Civil War, where he witnessed the actions of various factions including Stalinist Communists, anarchists, and Trotskyists, profoundly influenced his political views. He was disillusioned by the infighting and authoritarian tendencies within leftist movements. His allegorical novella "Animal Farm" is often interpreted as a critique of Stalinism, with its portrayal of the revolution on a farm devolving into a dictatorship under the pigs.

Similarly, "1984" is a dystopian novel that warns against the dangers of totalitarianism, surveillance, and the abuse of power. While Orwell was critical of Stalinism and the Soviet Union, his critique extended to any form of authoritarianism, including fascism and imperialism. He was deeply committed to democratic socialism and believed in the importance of individual freedom and social justice.

So, while Orwell's works can be seen as anti-communist in the sense that they criticize the totalitarian aspects of certain communist regimes, his critique is broader and encompasses any form of tyranny that threatens freedom and democracy.

 

avant-garde movement

 avant-garde movement 

The term "avant-garde" refers to a cultural, artistic, or literary movement that is innovative, experimental, and ahead of its time. Avant-garde movements often challenge established norms and conventions in their respective fields. These movements can be found in various art forms, including visual arts, literature, music, theater, and more. Here are a few notable avant-garde movements:

Dadaism (1916-1924): Dadaism emerged during and after World War I and was characterized by its rejection of traditional artistic and societal values. Dadaists often created absurd and nonsensical works of art, poetry, and performance as a form of protest against the prevailing order.

Surrealism (1920s-1930s): Surrealism sought to explore the unconscious mind and tap into the realm of dreams and the irrational. Artists like Salvador Dalí and René Magritte created fantastical and dreamlike artworks that challenged the boundaries of reality.

Cubism (early 20th century): Cubism, led by artists like Pablo Picasso and Georges Braque, transformed the way we perceive reality by breaking down objects and forms into geometric shapes and multiple perspectives. It was a significant departure from traditional representational art.

Futurism (early 20th century): Futurism celebrated the technological advancements and the dynamism of modern life. Artists like Filippo Marinetti glorified speed, machinery, and progress in their works, often employing fragmented and abstract imagery.

Abstract Expressionism (1940s-1950s): This movement, primarily in the United States, emphasized spontaneous, gestural, and non-representational forms of art. Artists like Jackson Pollock and Willem de Kooning used techniques such as "drip painting" to express their emotions and inner thoughts on canvas.

Minimalism (1960s): Minimalist artists, like Donald Judd and Dan Flavin, reduced their works to essential elements, often characterized by simple geometric forms, clean lines, and a focus on the purity of materials. Minimalism aimed to strip art down to its bare essentials.

Performance Art (1960s-present): Performance art blurs the lines between art and life by using the artist's body as the medium. Artists like Marina Abramović and Yoko Ono have pushed the boundaries of what constitutes art through live performances that can be physically and emotionally challenging.

Conceptual Art (1960s-present): Conceptual artists prioritize ideas and concepts over traditional aesthetics. Works of conceptual art often involve language, documentation, and intellectual exploration. Artists like Sol LeWitt and Joseph Kosuth are associated with this movement.

These are just a few examples of avant-garde movements that have emerged over the years. Each movement challenged the status quo in its own way and contributed to the evolution of art and culture. The avant-garde continues to inspire and influence contemporary art today.

List of the most popular journalists in English all over the world

 List of the most popular journalists in English all over the world

 

1.       Bob Woodward: An investigative journalist known for his work on the Watergate scandal and numerous books on American politics.

 

2.       Christiane Amanpour: CNN's chief international anchor and host of Amanpour, known for her in-depth international reporting.

 

3.       Gwen Ifill (1955-2016): A respected American journalist and former moderator and managing editor of "Washington Week" and co-anchor of the "PBS NewsHour."

 

4.       Rukmini Callimachi: A journalist known for her coverage of ISIS and terrorism for The New York Times.

 

5.       Tom Friedman: A Pulitzer Prize-winning columnist for The New York Times, known for his commentary on globalization and foreign affairs.

 

6.       Marie Colvin (1956-2012): A brave war correspondent for The Sunday Times, known for her fearless reporting from conflict zones.

7.       David Fahrenthold: A Washington Post reporter who gained prominence for his investigative reporting during the 2016 U.S. presidential campaign.

 

8.       Rukmini Callimachi: A journalist known for her reporting on terrorism and extremism, formerly with The New York Times.

 

9.       Lyse Doucet: Chief international correspondent for the BBC, known for her extensive reporting from conflict zones.

 

10.   Jon Stewart: While primarily a comedian and television host, Jon Stewart's satirical news program "The Daily Show" had a significant influence on political journalism.

 

11.   Ta-Nehisi Coates: A writer and journalist known for his insightful commentary on race, culture, and politics in the United States.

 

12.   Fareed Zakaria: An Indian-American journalist, political commentator, and author known for his work on international affairs and globalization.

 

13.   Maria Ressa: A Filipino-American journalist and CEO of Rappler, known for her investigative reporting and advocacy for press freedom.

 

14.   Ezra Klein: A journalist and co-founder of Vox, known for his insightful analysis of politics and policy.

 

15.   Maggie Haberman: A Pulitzer Prize-winning journalist with The New York Times, known for her coverage of the Trump administration.

 

16.   Nick Kristof: A Pulitzer Prize-winning columnist for The New York Times, known for his humanitarian reporting.

 

17.   Glenn Greenwald: An investigative journalist known for his reporting on government surveillance and national security issues.

These journalists have made significant contributions to the field of journalism and have left a lasting impact on the way we understand and engage with news and current events.

On European Realism - Anantu Chintapalli

 On European Realism - Anantu Chintapalli

 

ఉదాహరణకి మీ కథా ఇతివృత్తం ‘కుక్క’ అయితే అందులో వాస్తవికత ఎంత? వాస్తవికేతరత ఎంత? బేరీజు వెయ్యడానికి ఈ క్రింది ప్రశ్నలను గమనించండి.

 

1.   మీరెప్పుడైనా కుక్కని చూశారా?

చూస్తే గనక అది దృగ్విషయం (Phenomenal), స్వానుభవం (Empirical).

 

2.   మీకు కుక్క తెలుసా?

తెలిసిఉంటే అది కుక్క పట్ల ఎరుక (Epistemological).

 

3.   మీకు కుక్కల్లో ఉండే రకాలు వాటి జాతులు తెలుసా?

తెలిసి ఉంటే అది కుక్కల వర్గీకరణ (Ontological)

 

4.   కుక్క కరుస్తుందని మీకు తెలుసా? కరిస్తే ఏం చెయ్యాలో మీకు తెలుసా?

తెలిసి ఉంటే మీరొక శాస్త్రీయ ప్రతినిధి (Professional).

 

5.   మీకు కుక్కలంటే ఏవేవో భయాలు, చీదర, ఎలర్జీలు ఉన్నాయా?

ఉంటేగనక మీ రచనలో మనోవైఙ్ఞానికశాస్త్ర (Psychological) ప్రమేయం అవసరం కావచ్చు.

 

6.   కుక్కల మూలంగా పర్యావరణంపై దుష్ఫలితాలు ఉండవచ్చని అనుకుంటున్నారా?

అయితే పర్యావరణ చైతన్యంపై దృష్టి పెట్టాల్సి ఉంటుంది.

 

మీకు పై అంశాల పట్ల పరిపూర్ణమైన అవగాహన, అంగీకారం ఉన్నట్లయితే మీరు కుక్క రచనకు పూనుకోవచ్చు. లేదా మీ కుక్క రచన వాస్తవికతకు దూరంగా ఉండిపోయే ప్రమాదం ఉంది.

 

7.   అమూర్తత అనేది, నిర్దిష్టత

 

అమూర్తత అనేది, నిర్దిష్టత వాస్తవికవాదానికీ, వాస్తవికేతరవాదాలకూ మధ్యేమార్గంగా అమూర్తత (Abstraction)ను గుర్తించడం జరుగుతోంది. అమూర్తత అనేది, నిర్దిష్టత (Concrete)కు వ్యతిరేకం.

 

 

 

8.   కుక్క ఉదాహరణతోనే అమూర్తతను అర్థం చేసుకోవడం.

 

ఒక పిల్లవాడిని కుక్క బొమ్మను గీయమని అడగండి. అతడు వెంటనే ఒక బొమ్మని గీస్తాడు. దానికి తల, కళ్లు, చెవులు, శరీరం, తోక, కాళ్లూ అన్నీ ఉంటాయి. కానీ అది అతడి కుక్క. అటువంటి కుక్క ఎక్కడా ఉండబోదు. ఎందుకంటే ఏ జాతికీ చెందినది కాదు; దానికి నిర్దిష్టతలేదు. అందుకే అది ఫలానా కుక్క కాదు. అది ఆ పిల్లవాడి ఊహ మాత్రమే.

 

భారతదేశంలో కనిపించే వీధి కుక్కల జాతుల వివరాలు నమోదు చెయ్యబడ్డాయా?  వివరాల పట్ల మనకు వున్న నిర్లక్ష్యం ఏమో?

 

9.    కుక్క మీ గురించి ఏమనుకుంటుందో ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా?

 

10.               మీరే ఒక కుక్క అయితే

చివరిగా, మీరే గనక ఒక కుక్క అయితే పరిసరాల గురించి ఎలా ఆలోచిస్తారు.

ఇవేవీ తెలియకుండా, తెలుసుకోకుండా మీరు కుక్క కథ రాసేస్తే అది నిర్దిష్టమైన కుక్క కాజాలదు. అది మీ ఊహ మాత్రమే. అది వాస్తవికత అవుతుందా?

 

ఇప్పుడు కుక్క అనే పదానికి బదులు, స్వర్గం అనే మాట వాడదాం. స్వర్గం ఉంటుందనీ, ఫలానా విధంగా ఉంటుందనీ చాలా మంది నమ్ముతారుగానీ చూసినవారులేరు. (కుక్కనైతే కనీసం అందరం చూశాం). పోనీ కుక్కకి బదులు కాటికాపరి అనే పదం వాడామే అనుకోండి. ఎవరీ కాటికాపరి? అతనికీ నిర్దిష్టత లేదు...అలాగే హిజ్రా, సమాధులకోసం గోతులు త్రవ్వేవాడు, బిచ్చగాడు...ఎవరు వీరంతా?? మీ ఊహలలో, నిర్దిష్టతలకు ఎడంగా, అమూర్తంగా ఉండిపోయే వీరితో కథ వ్రాస్తే అది వాస్తవికత అవుతుందా?

 

సామ్యవాద వాస్తవికత – నాలుగు సూత్రాలు

 

వాస్తవికేతర గందరగోళం నుండి దూరంగా తొలగేందుకై సోవియట్ కమ్యూనిస్టు పార్టీ, మాక్సిం గోర్కీని సామ్యవాద వాస్తవికతపై ఒక సిద్ధాంత గ్రంథాన్ని రూపొందించమని అడిగినప్పుడు అతడు ఆ బృహత్ కార్యానికి తాను తగనని చెప్పి సున్నితంగా తిరస్కరించాడు. అయితే సోషలిస్టు రియలిజంకు మూల స్తంభాలుగా నిలిచే నాలుగు సూత్రాలను ప్రతిపాదించాడు:

 

 

1.     ఏ రచనైనా, కళారూపమైనా కార్మికవర్గానికి (ప్రోలెటేరియట్) దన్నుగానే నిలబడాలి.

 

2.     కళారంగ ఉత్పత్తులు అట్టడుగు వర్గాల జీవితాలను ప్రతిబింబిస్తూ, అనుభవాలను నమోదుచేస్తూ, వారికి అర్థం అయ్యేటట్టుగా ఉండాలి.

 

3.     రచయితలూ, కళాకారులూ ఎంచుకొనే ఇతివృత్తాలు సామాజిక మార్పులను ప్రతిబింబించాలి.

 

4.     కళారంగ లక్ష్యాలు కార్మిక రాజ్యపు లక్ష్యాల పరిధిలోనే ఉండాలి.

 

తెలుగు సాహిత్యానికి వస్తే, కొద్ది మినహాయింపులలో - (ఉదా. శ్రీశ్రీ ప్రయోగాలు కొన్ని, బుచ్చిబాబు, త్రిపుర) మన రచనల్లో సుమారు 90 శాతం వాస్తవికవాద రచనలే. ఈ పరిణామాన్ని ఆధునికత వైపుగా సమాజం చేస్తూన్న ప్రయాణంగానూ, ముఖ్యంగా తెలుగు రాష్ట్రాలలో చెలరేగిన ప్రజాపోరాటాల, రాజకీయ సాహిత్యోద్యమాల ఫలితం అని భావించవచ్చు.

 

వాస్తవికవాదం చేసిన చెరుపు

 

ప్రపంచవ్యాప్తంగానూ, అలాగే మన సాహిత్యానికీ ఎంతో మంచిని చేసిన వాస్తవికవాదం, కొంత చెరుపుని కూడా చేసింది. మన పౌరాణిక, జానపద, గ్రామీణ మూలాల్లోని వాస్తవికేతర ధోరణులను విస్మరించి వాటినే చుట్టూ తిరిగి పాశ్చాత్య, లాటిన్ అమెరికన్ రచనల ద్వారా కొత్తగా తెలుసుకుంటున్నాం, గుర్తిస్తున్నాం (ఉదా : మేజికల్ రియలిజం). వాస్తవికవాదాన్ని కళారంగాలకు అన్వయించడం అంటే కొన్ని పార్టీల రాజకీయ అజెండాకు లోబడి ఉండాలనుకొనే సంకుచిత్వాన్నీ, ప్రమాదాన్నీ ఎదుర్కొంటున్నాం. ఏది ఏమైనప్పటికీ ఈ ధోరణులపై మరింత విస్తృతమైన చర్చ జరగాల్సి ఉంది.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

సోషలిస్టు వాస్తవికత – కే బాలగోపాల్

 

“సోషలిస్టు వాస్తవికత' అనే తొలినాటి సోవియట్ సాహిత్య సిద్ధాంతం, ఈ రోజు పెద్దగా ప్రచారంలో లేదు గానీ అది అలవరచిన ఈ వైఖరి తెలుగులో అభ్యుదయ సాహిత్యాన్నేకాక మొత్తంగా తెలుగు కథా సాహిత్యాన్ని (కొద్ది మినహాయింపులతో) ఇంకా వదిలి పెట్టినట్టు లేదు. తెలుగులో కథా సాహిత్య శిల్పం మొత్తం మీద ఇంకా 'రియలిజం' పరిధులు దాటిపోలేదు. నిజ జీవితంలో లాగ తెలుగు కథా సాహిత్యంలో కూడ కాలం ఎప్పుడూ గతం నుండి భవిష్యత్తు వైపే ప్రవహిస్తుంది. కార్యకారణ సంబంధాలు కర్త కర్మ క్రియలలాగ ఉండవలసిన చోటే ఉంటాయి. చైతన్యాన్ని ఎప్పుడూ పదార్థమే నిర్ణయిస్తుంది. 'శాస్త్రీయ దృక్పథం' పాటించాలన్న నియమం లేని పిల్లల సాహిత్యానికి మాత్రమే గురుత్వాకర్షణ సిద్ధాంతాన్నీ హేతువాద తర్కాన్నీ తిరస్కరించే లైసెన్స్ ఇవ్వబడింది.”

 

(బుర్ర రాములు రాసిన 'ఏడో సారా కథ'కు  బాలగోపాల్ ముందుమాట, పర్స్పెక్టివ్ ప్రచురణ, జులై 1995)